Ölüm En Büyük Pişmanlıktır

Ölüm kelimesi öl fiilinden türetilmiş bir sözcüktür. ölüm kelime anlamı olarak ise "Bir insan, bir hayvan veya bitkide hayatın tam ve kesin olarak sona ermesi, ahiret yolculuğu, ebedî uyku, emrihak, irtihal, memat, mevt, vefat" tdk tarafından bu şekilde açıklanmıştır. 

 Pişmanlık ise; "Yaptığı bir işin veya davranışın olumsuz sonucunu görerek üzülen, nadim." şeklinde tdk tarafından açıklama bulmuştur kendisine.
Hiç çok sevdiğiniz birini toprağa verdiniz mi? Peki bu kişinin işi gücü sizseniz. sizin tarafınızdan ayrılacak en ufak bir zaman kırıntısına bile aşkla sarılan bir kişi oldu mu hiç? 

Ölüm kelimesini etrafımda hep duydum. bir şekilde yaşadım. çok cenaze töreni gördüm. fakat çocukluk mu dersiniz yoksa o acı sizin ocağınıza düşmediğinden midir nedir hiçbir zaman bir pişmanlık kırıntısı duymazdım.

Demek ki bir vicdan muhasebesi gerektirecek boyutta, yakın kaybının yanı sıra sizi pişmanlıkla da yakması için çok sevmeniz gerekiyormuş.

Mesela benim ölene kadar içimde kalacak olan bir ağırlıktır vakit ayıramamak. öyle ki, dedemi son görüşümü bile hatırlamam. yüzünü bile unuttuğum olur... fakat ödevlerimi bahane edip onu görmeye gitmeyişimin acısı içimi parçalar da parçalar... Eğer bilseydim son görüşüm olduğunu gider kokusunu içime çeke çeke öperdim yanaklarını. Tabutu başında ona seslenip gözlerini açmasını beklemek kadar acı gelmezdi böyle.

Birini sevmek çok güzel bir şeydir. Fakat onu kaybetmek düşüncesi bile burnumu sızlatmaya gözümü doldurmaya yetiyor. Öyle ki sevdiğinizi hala sevdiğinizi düşünün. Fakat sevginizi göstermek için okşayacağı saçlarının, kokusunun toprağın bilmem kaç metre altında çürüdüğünün gerçeğiyle baş başa kaldığınızı hayal edin. Belki de bir gün evvel gülerek beraber yemek yerken üstüne dökülen yemeğin izleri orada duruyor fakat o yok. Bir daha o kazak bir daha giyilmeyecek onun tarafından ve elleri beceriksizce, gözleri utangaçca o lekeye bakmayacak. Sonra size doğrulmayacak o gözler. O hayaller dökülen ağzı da çoktan hayallerin yanına gitmiştir. Gidilecek yerler, zamansızlıktan yapılamayan şeyler gelecek aklınıza. Belki şanslıysanız sizi seven yüreğin izlerinin olduğu bir mektuba gider elleriniz. Sonra kalbini kırdığınız anlar gelecek aklınızı. Bir anının bu kadar yakıcı olacağını fark edeceksiniz. Sonra o anları hatırlamak o acı onun varlığını anımsatıyor diye defalarca kere anımsamaya çalışacaksınız. Bu acı kalbinizde sevdiğinizle özdeşleşmeye başlayacak sonra. Onun akan gözyaşları kalbinize akacak bazı zaman. Uykunuzda onun sesini duyar gibi olacaksınız. ağlayacaksınız. ağlarken yine o gözler ve o gözlerden akıttığınız yaşlar dolacak. Ona ulaşmayacak binlerce özür pişmanlıkla beraber kalbinize dolacak. 

İsyan edeceksiniz bakacaksınız ki hiçbir şey yok...

Belki siz biraz daha şanslısınızdır ve bir çocuk kalır geriye belki ondan. onun gibi gülen, onun gibi neşeli, çok konuşan, meraklı ve saf bir kalp kalır size avunacak. Yapamadıklarınızı yapacağınız hayallerinizi bu minikle gerçekleştirirken bir esen yel yüzünüze vuracak. Sanki sizi okşayan eliymiş gibi gelecek. nemlenen gözlerinize minik bir kalbin gözleri teselli olacak. Tüm pişmanlıklara ve yaşanamayanlara alışmaya çalışıp ölmeyi belki bu şekilde ona kavuşmayı düşleyeceksiniz.

Ölmek söylerken kolay yaşarken zor bir kelime. Kalan olmanın en zor yanı belki de hayatı iki kişilik yaşamaya çalışmaktır. Ve sevmek her şeye rağmen güzel. Hayat ertelenmeyen hayallerden bize kalan anıların toplamı değil mi? Ve bir daha söyleyemeyeceğinizi bilmenize inat, söyleyin sevdiğinize bu dünyadaki tüm sevgi sözcüklerini. Haykırın onunla ne kadar mutlu olduğunuzu. Ertelediğiniz hayallere bir lekeyle teselli bulamayacağınız gün gelene kadar nefes nefese kalp kalbe yan yana olun. Kırmayın kırılmayın. Gün doğmasın seven kalpler kırgınken ve gün batmasın sevenler küsken. Geçmişe gömün kırgınlıkları ve kötülükleri. Yarına güzellikleri bırakın. Bir gün yarın olmadığında keşkeler iyi kilere bıraksın kendini. 

Hayat severek yaşamak için çok kısa.

Hayatıma anlam kattığın her gün için iyi ki tanımışım seni. Ve ben seni çok seviyorum.